مكتوب 108 « 1 » بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى وليّي في اللَّه و حبيبي الأمير مجد الملّة و الدّين محمّد نصره اللَّه تعالى أيّده و أعانه و سدّد . ثبات قدم در سلوك امّا بعد ؛ دامن دولت جاويد و گريبانِ اميدِ مراد حيف باشد كه بگيرند و دگر بگذارند ، اين كار كه دست به آن گرفته‌ايد به پايان مىبايد رسانيد . سنّت اصحاب كهف بعد از اندراس خواسته‌ايد كه احيا كنيد ، مردانه كمر در بنديد و از پاى منشينيد تا آن را بر جاى خود بنشانيد . سخن از اين باب گوييد و كوشش در اين باب كنيد و از سخنان ، هرچيز كه تعلّق به فانيات دارد لب دربنديد كه زود است كه از آن‌ها پشيمانى خواهد بودن . و وقت خود را صرف مطالعه تفسير و حديث و تذكرهء مشايخ كنيد و تلاوت قرآن و نوافل و صلوات و مذاكرهء خيرات . با هركس كه نشينيد ابتدا به سخن حق كنيد پيش از آن كه او ابتداء به سخن باطل كند ، كه هر سخن كه به ميان افتاد مدتى حكايت بر سر آن مىرود . و اگر سخن صواب نيابند خاموشى احد الصّوابَيْن است . بازگشت به خداى واحد فرد خواهد بود . پاره پاره خوى با اين حديث كنيد كه اگر بغتةً واقع شود تاب نتوان آوردن و وحشت و دهشت بر اين نفس كار كند و حيران و سرگردان بماند . و لاحول و لاقوّة إلا باللَّه العلي العظيم .

--> ( 1 ) . اين مكتوب در « م » نيست .